Vergelijking van de werkzaamheid van Triclosan versus Chloorhexidine gecoate hechtdraad

Van de antimicrobiële stoffen hebben triclosan en chloorhexidine een breed antibacterieel spectrum en een hoge biocompatibiliteitsindex. Triclosan, een antibacterieel gecoate polyglactine 910 (vicryl plus) en chloorhexidine, een antibacterieel gecoate polyglactine 910 (3-0) (PECTRYL CS, Dolphin hechtdraad) die de conventionele methode van het toedienen van antibiotica in routinematige derde molaire chirurgie vervangen en helpen bij het maximaliseren van de antimicrobiële voordelen lokaal en het verminderen van de antibioticabelasting systematisch en de complicaties die volgen. Behalve veelbelovend studieresultaat van triclosan met een laag bedekte hechtingen, heeft triclosan ook nadelen met inbegrip van vorming van giftige bijproducten (b.v. gechloreerde fenolen, methyltriclosan) en antibioticaresistentie, waarschijnlijk wegens zijn overwicht in schoonheidsmiddelen en zeep. Bovendien bevordert triclosan de eiwitgemedieerde binding van stafylokokken aan gastheercellen met als gevolg een verhoogd aantal neusinfecties veroorzaakt door kolonisatie van S. aureus in aanwezigheid van triclosan. Door deze beperkingen in het gebruik van triclosan zijn er dringend alternatieven nodig. Chloorhexidine zijn zeer effectieve alternatieven die relevante pathogenen van wondinfecties remmen.