Van hervorming tot revolutie: The Road to the Sixties and the US New Left

Golven van protest, of ze nu politiek, cultureel of een combinatie van beide zijn, komen niet uit het niets. Protest vindt plaats wanneer een toenemend aantal individuen wordt gemotiveerd door een reeks gemeenschappelijke oorzaken, een gemeenschappelijk doel, en wanneer de confrontatie met een politieke, sociaaleconomische en culturele situatie die zij beschouwen hun zelfontplooiing blokkeert en hun welzijn onvermijdelijk wordt. Op dat moment komt sociaal protest voort uit een complexe reeks houdingen en acties waarvan het belangrijkste doel is om demonstranten aan te moedigen in opstand te komen tegen de gevestigde orde en alles wat deze vertegenwoordigt door middel van niet-gewelddadige directe acties, althans aan het begin van hun strijd tegen het systeem. Als deze acties niet succesvol blijken of als ze gemengde resultaten opleveren, kan sociaal protest gewelddadiger worden, zo niet revolutionair. Dit is precies waar de jaren zestig, het meest turbulente decennium van de 20e eeuw in de Verenigde Staten, over gaan, met Nieuw Links als het speerpunt van sociale transformatie.