U¿ywanie s¿ownictwa w pi¿mie w drugim j¿zyku

Dlaczego s¿ownictwo jest wäne dla pisarzy pos¿uguj¿cych si¿ drugim j¿zykiem? Dla Sandy, chi¿skiego studenta studiów licencjackich pisz¿cego w j¿zyku angielskim, s¿ownictwo jest absolutnie niezb¿dne. Mówi ona: "S¿ownictwo jest bardzo wäne, je¿li nie masz [sic] du¿ej ilo¿ci s¿ownictwa podczas pisania. My¿l¿ tylko "jak to zrobi¿", je¿li chc¿ wyjäni¿ to s¿owo. Jakie jest dok¿adnie to s¿owo w j¿zyku angielskim? Jak to powiedzie¿? To jest wäna rzecz. Po drugie, czy mam odpowiednie s¿owo, czy nie?" Dlaczego autorzy drugiego j¿zyka mogliby unikä u¿ywania konkretnych s¿ów w swoim eseju i pisaniu raportów? Jakie aspekty znajomo¿ci s¿ów s¿ wäne dla osób pisz¿cych w drugim j¿zyku? Jaki wp¿yw ma podstawowa znajomo¿¿ danego tematu na u¿ycie s¿ownictwa? Czy nauczyciele powinni pouczä uczniów, aby u¿ywali w swoim eseju nieznanych lub cz¿¿ciowo znanych s¿ów? Jaki wp¿yw ma s¿ownictwo w tek¿cie ¿ród¿owym na u¿ycie s¿ów w pi¿mie przez ucznia? W jaki sposób pogl¿dy nauczycieli i uczniów na temat zadä zwi¿zanych z czytaniem i pisaniem w j¿zyku angielskim dla celów akademickich (EAP) mog¿ si¿ ró¿ni¿? Niniejsza ksi¿¿ka odnosi si¿ do tych pytä i omawia teoretyczne, metodologiczne i pedagogiczne implikacje tych badä dla nauczycieli, uczniów i projektantów materiäów EAP.