Osseointegratie

Osseointegratie wordt gedefinieerd als "een directe structurele en functionele verbinding tussen geordend, levend bot en het oppervlak van een lastdragend implantaat". Men zegt nu dat een implantaat als osseogeïntegreerd wordt beschouwd wanneer er geen progressieve relatieve beweging is tussen het implantaat en het bot waarmee het direct contact heeft. In de praktijk betekent dit dat er bij osseointegratie een verankeringsmechanisme bestaat waarbij niet-vitale componenten op betrouwbare en voorspelbare wijze in levend bot kunnen worden opgenomen en dat deze verankering onder alle normale belastingsomstandigheden kan blijven bestaan. Het is een directe botverankering aan een implantaatlichaam, dat een fundering kan bieden om de prothese te ondersteunen; het heeft het vermogen occlusale krachten rechtstreeks op het bot over te brengen. Succespercentages van 80-100 procent zijn gemeld na een vijftien jaar durend onderzoek van osseogeïntegreerde implantaten bij de behandeling van edentate kaken.