Orale sedatie in de pediatrische tandheelkunde

Het uitvoeren van tandheelkundige behandelingen was vanaf het begin tot op de dag van vandaag een dilemma voor tandartsen. Op zoek naar een oplossing hiervoor probeerden tandartsen verschillende farmacologische methoden. Algehele anesthesie verwierf veel populariteit voor de behandeling van zeer jong onwillig gedrag, maar de hogere kosten en het gebruik van dergelijke invasieve methoden voor tandheelkundige behandeling hadden niet de voorkeur van de mensen. Lachgas sedatie won aan populariteit onder tandartsen voor de behandeling van angstige kinderen, maar was niet effectief bij onwillige kinderen. Deze zoektocht leidde tot het gebruik van orale sedatie in de pediatrische tandheelkunde. Zoals een munt twee kanten heeft, zo had ook orale sedatie zijn goede en slechte effecten.