Leuk maar niet noodzakelijk

In het huidige tijdperk van verantwoording afleggen over het onderwijs en van testen op de hoogste niveaus in openbare scholen, vragen velen in de onderwijsgemeenschap zich af hoe het zit met de beperkingen in het curriculum, nu er steeds meer onderwijstijd wordt besteed aan onderwerpen die worden getest. Als gestandaardiseerd testen de mogelijkheid heeft om het curriculaire aanbod te beperken, ervaren leerlingen waarschijnlijk een verminderde blootstelling aan de kunsten in hun onderwijs en, daardoor, beperkingen in hun ontwikkeling en het bereiken van geest. Dit boek onderzoekt hoe blootstelling aan en participatie in de kunsten in het onderwijs van een kind worden beïnvloed binnen het huidige klimaat van normen en verantwoording dat openbare scholen drijft. Gebruikmakend van de narratieve onderzoeksmethodologie werpen verhalen van educatieve leiders licht op de druk van verantwoording, belangrijke ontwikkelingsaspecten van kunsteducatie en aspecten van educatief leiderschap die nodig zijn om kunsteducatieprogramma's op scholen te promoten, te onderhouden en te laten groeien. De analyse van deze verhalen zou vooral nuttig moeten zijn voor professionals op het gebied van educatief leiderschap, maar ook voor kunsteducatoren, voorvechters van kunst en docenten in het algemeen onderwijs.