Leibniz'de Kötülük Problemi ve Teodise

Kötülük problemi genel olarak dünyada var olan çesitli türden ve düzeyden kötülüklerle her seyi bilen, her seye gücü yeten ve mutlak iyi bir Tanri'nin varligini bagdastirmanin zorluguna ya da imkânsizligina isaret eden, felsefi ve dini düsüncenin en evrensel ve en çetin sorunlarindan biridir. 17. yüzyil rasyonalist düsünürlerinden Leibniz, mükemmel güce, bilgiye ve iyilige sahip olan Tanri'nin, mümkün olan en iyi dünyayi yaratacagi seklinde bir teodise ile bu probleme bir yanit sunmaktadir. Bu çalismada, Leibniz'in kötülük problemine karsi sundugu çözüm incelenmektedir. Bu amaç dogrultusunda kötülük problemi felsefî, tarihsel ve teolojik baglamlari içerisinde ayrintili bir biçimde analiz edilmeye çalisilmistir. Daha sonra Leibniz'in bu problemin çözümü için sundugu argüman elden geldigince etrafli bir sekilde ele alinmistir. Düsünürümüz Leibniz'in mükemmelligi Tanri'ya, eksikligi ise sonlu varliklara baglayan ve içinde kötülüge yer vermesine ragmen, dünyanin mümkün en iyi dünya oldugunu iddia eden çözümü, problemi çözme yönündeki girisimlerden biri olarak felsefe tarihindeki yerini almistir.