L'appel de la forêt / Die Roep van die Wilde

Il tituba, essayant toujours de r?sister ? la morsure froide de la mort.

Hy het gestruikel, steeds probeer om die koue byt van die dood af te weer.

Il avait d?j? vu cela auparavant, mais toujours du c?t? des gagnants.

Hy het dit al voorheen gesien, maar altyd van die wenkant af.

Il ?tait d?sormais du c?t? des perdants, des vaincus, de la proie, de la mort.

Nou was hy aan die verloorkant; die verslane; die prooi; die dood.

Buck tourna en rond pour porter le coup final, le cercle de chiens se rapprochant.

Buck het in 'n sirkel gedraai vir die finale hou, die kring honde het nader gedruk.

Il pouvait sentir leur souffle chaud, pr?t ? tuer.

Hy kon hulle warm asemteue voel; gereed vir die doodmaak.

Un silence s'installa; tout ?tait ? sa place; le temps s'?tait arr?t?.

'n Stilte het neergesak; alles was op sy plek; tyd het stilgestaan.

M?me l'air froid entre eux se figea un dernier instant.

Selfs die koue lug tussen hulle het vir 'n laaste oomblik gevries.