Korelacja mi¿dzy wzorcem wzrostu, obj¿to¿ci¿ mi¿¿nia ¿wacza i si¿¿ zgryzu

Wzorzec wzrostu twarzy determinuje kierunek wzrostu żuchwy i zależy od tempa wzrostu w obszarze klykciowym, szwowym i zębodolowym. Gdy wzrost tylnej części twarzy (wzrost klykciowy) jest w r?wnowadze ze wzrostem przedniej części twarzy (wzrost szw?w twarzy i obszaru zębodolowego), wynikiem jest r?wnolegle przemieszczenie wzrostu, prowadzące do przeciętnego wzorca wzrostu. Opr?cz wplywu genetycznego, twarz o normodivergentnym lub średnim wzorcu wzrostu może zmienic się w wzorzec hipo- lub hiperdivergentny pod wplywem czynnik?w środowiskowych i epigenetycznych. Wymiary pionowe wad zgryzu przejawiają się jako zgryz otwarty i zgryz glęboki i często są trudne do leczenia. Wplywają one na dolną jedną trzecią twarzy i negatywnie wplywają na jej estetykę. Hiperdywergentny wzorzec wzrostu często wiąże się z retrogenią, a hipodywergentny z progenią. Szkieletowy zgryz otwarty towarzyszy zgryzowi pionowemu i glębokiemu przy wzorcu wzrostu poziomego. Wzorzec wzrostu jest nie tylko czynnikiem wplywającym na rozw?j wad zgryzu, ale odgrywa r?wnież ważną rolę w planowaniu leczenia i utrzymaniu efekt?w po leczeniu.