Fikcja i tarcie to¿samo¿ci

To¿samo¿¿ stäa si¿ sag¿ we wszystkich dyskursach na cäym ¿wiecie, zarówno w polityce, religii, ekonomii, jak i oczywi¿cie w literaturze. Pytanie o to¿samo¿¿ zawis¿o nad nimi jak nieuchronna chmura. To, czy chmury te zapowiadaj¿ deszcz ¿wi¿towania czy lamentu, zale¿y od tego, kto i w jakiej sytuacji je ogl¿da. Pytanie o to¿samo¿¿ jest tak dynamiczne, ¿e w jednym miejscu mo¿e przynie¿¿ korzy¿¿, a w innym zaszkodzi¿. W szybko zmieniaj¿cym si¿ postmodernistycznym ¿wiecie hiperrzeczywisto¿ci i sztucznej inteligencji, wyznaczniki to¿samo¿ci s¿ w ci¿g¿ym ruchu. Dlatego te¿ podej¿cia do to¿samo¿ci mog¿ by¿ wielorakie. Niniejsza ksi¿¿ka ma na celu zrelacjonowanie niepewnej i dynamicznej koncepcji to¿samo¿ci w dzie¿ach Amitava Ghosha, ze szczególnym uwzgl¿dnieniem indyjskiej diaspory. Stwierdza, ¿e istniej¿ca wcze¿niej koncepcja to¿samo¿ci zakorzenionej w kulturze, miejscu, religii i narodzie jest b¿¿dna. Cho¿ diaspora musi oscylowä mi¿dzy korzeniami a szlakami, to jejwysi¿ek polega na wykazaniu si¿ charyzm¿ ludzkiej zdolno¿ci adaptacji. Stopie¿ i czas mog¿ by¿ ró¿ne, ale zawsze wychodzi si¿ z tego zwyci¿sko.