Çiglik

Fransa'da yasayan okurumuz olan Metin Polat, Çiglik'la ilgili yazdigi yazida söyle bir ifade kullaniyor: Bundan birkaç sene önce radyoda bir belgeselde dinlemistim. Amerikali ve Fransizlardan olusan bir bilim insani ekibi Yunanistan'in ücra bir kösesinde (gürültüden uzak) bulunan bir antik sarayda arastirma yapiyor. En modern cihazlarla tapinagin duvar taslarindaki sirri ariyorlar, yani tasi 'dile' getiriyorlar. Bu arastirma, dünyaca ünlü Science et Vie dergisine kapak oldu. Pontoise Üniversitesi'ndeki yari deli bir hocam aklima geldi. 'Maden canlidir' derdi.Düsünebiliyor musunuz, ses yani 'çiglik' tasa bile isliyor! Ve bilim insanlari asirlar sonra o çigligi tastan çikarabiliyorlar. Çigliktaki dehsete ve müthis etkiye bak sen... Keske imkanimiz olsa da Veli amcanin, 21 yasinda olan kizi Zeynep'in ve daha 12 yasini dahi doldurmayan çocugu Meral'in Dogan Köyü'nün taslarina isleyen çigliklarini çikarabilseydik!Böyle diyor Metin Polat.Çiglik'in üçüncü baskisini yayinlama sansina sahip olan yayinevimiz, kapak çalismasi yaparken bir seçim yapmasi gerekiyordu. Kitabin ikinci baskisindaki, saçlari yikanmamis saf ve duru kiz çocugunun fotografi koymak istedik. Fotograf, kitabin dizgisiyle birlikte 'gözaltina alindigi' için ne yazik ki bulamadik. Bunun yerine Zeynep'in ablasi Sabriye ve kardesi Haydar'la çektigi tek küçüklük fotografini kapaga kullanmayi uygun gördük. Bakarken yutkundugumuz fotografi koymak zor oldu bizim için. Çünkü kim tarafindan çekildigi bilinmeyen fotograf karesi, amcalari Usiv'in (Yusuf) duvar dibidir. 10 Ekim 1993 tarihinde Zeynep, babasi ve küçük kiz kardesinin kursuna dizilme mekani oldu. Evet tam da fotograf karesine giren duvar taslarinin önünde kursuna dizildiler. Bu kadar tesadüf bir yazgi midir orasini bilemiyoruz, ama Metin Polat'in da belirttigi gibi o duvardaki taslara çigliklarimiz sindi.Dokunduk, ellerimiz yandi. O yangini biz 'emdik'. Size sadece okumak kaliyor...