BRUKSIZM

Bruksizm jest powszechną czynnością parafunkcjonalną polegającą na mimowolnym zaciskaniu lub zgrzytaniu zębami, kt?ra może występowac podczas snu (bruksizm senny) lub podczas czuwania (bruksizm jawny) i dotyka osoby we wszystkich grupach wiekowych. Schorzenie to ma wieloczynnikową etiologię obejmującą stres psychologiczny, brak r?wnowagi neurochemicznej, zaburzenia snu, predyspozycje genetyczne oraz, w mniejszym stopniu, czynniki morfologiczne lub okluzyjne. Historycznie uważano, że jest on spowodowany gl?wnie wadami zgryzu, ale wsp?lczesne badania podkreślają dominującą rolę mechanizm?w ośrodkowego ukladu nerwowego i stresor?w psychospolecznych. Bruksizm senny jest obecnie klasyfikowany jako zaburzenie ruchowe związane ze snem, powiązane z mikrourazami i zwiększoną aktywnością wsp?lczulną, często obejmujące rytmiczną aktywnośc mięśni żucia podczas lekkiego snu non-REM. Z drugiej strony bruksizm po przebudzeniu jest ściślej związany ze świadomymi lub podświadomymi reakcjami na stres i nawykami behawioralnymi. Badania wykorzystujące elektromiografię i polisomnografię mialy kluczowe znaczenie dla lepszego zrozumienia patofizjologii bruksizmu, podczas gdy obrazowanie i narzędzia neurofizjologiczne ujawniają zaangażowanie neuroprzekaźnik?w, takich jak dopamina i serotonina.