Behnaz

Ölümün soguklugu beni alip götürdü! Peki neden? Iran'dan sürgün edilmeden gün dogumunu izlerdim, günes dogar ben haykirirdim. Ülkemi bu kadar severken ülkem beni neden vurdu? Ellerim pas tutmus, yüregim yas! Ama elimi kalbime götürdügümde nefesim kesiliyordu. Kirmizi Nehir'deydi benim sevdam. Ölecegimi anladigimda ona Gün Batimi Mektubumu yazmistim, diger ismiyle Ölüm Mektubu... Yazdigim zaman karsimda duran iki ölüm melegi vardi! Birisinin disleri çürümüs gözleri paslanmis ve kafasinda binlerce kurtçuk görünüyordu. Digeri ise bembeyaz bir gelinlikle karsimda duruyordu. O sirada göklerden bir ses geldi! 'Söyle bana ey BEHNAZ hangisi agir basiyor?' Gözlerimi alamadigim ölüm melegi disleri çürük olan, gözleri paslanan ve kafasinda kurtçuklar olandi. Ve ben seçimimi yaptim, tekrar sordu bana, 'Ölmek üzere olan ölüm melegini mi seçeceksin diye?' Benim cevabim 'Evet' oldu! Ölüm melegini seçtigim an gökler aglamaya basladi ve bir anda yüksek bir çiglik geldi! 'Uyan BEHNAZ sen yeniden dogdun ve ölümün adi degisti!' Uyandigimda Türkiye'de Kirmizi Nehir'deki büyük agacin oradaydim... Selam olsun les yiyenler! Ben yasiyorum! Ölmedim! Sevdigimin yanindayim Kirmizi Nehir'de!