Babaya Mektup

Birbirimizle sessiz sakin gecinemememizin dogal sonuclarindan bir digeri ise benim konusma yetenegimi kaybetmemdir. Gerci her türlü kosulda muhtemelen iyi bir konusmaci olamayacaktim zaten ama hic degilse dogru düzgün bir sekilde akici bir dil hakimiyeti edinebilirdim. Ne var ki sen cok erken yaslardan itibaren konusmami yasakladin Bir elini havaya kaldirarak beni Tek bir itiraz istemiyorum diyerek tehdit edisin, hatirladigim en kücük yaslardan beri yakami birakmiyor.

Beni neredeyse hic dövmedigin de dogrudur. Ancak bagiris tarzin ve yüzünün kipkirmizi olusu, pantolon askilarini alelacele cözerek sandalyenin arkasina asisin -bunlar benim icin dayak yemek kadar kötüydü. Asilmak üzere olan bir adami düsün mesela. Onu asarsin ve her sey biter. Ama onu, asilmasi icin yapilan bütün hazirliklara sahit olmaya zorlarsan ve tam daragacinin önüne getirildiginde infazinin ertelendigini söylersen adamin hayatinin geri kalanini ona zehir etmis olursun.

Bazen önünde dünya haritasinin serili oldugunu ve senin de üzerine caprazlama uzanmis oldugunu hayal ediyorum. Ve sonrasinda sadece senin bedeninin kaplamadigi ya da uzanamadigin alanlarda yasamimi sürdürebilecekmisim gibi geliyor. Benim gözümdeki iri cüsseni hesaba katinca da bana yalnizca ufak tefek, pek de hos olmayan yerler kaliyor.